Shloka 23
Abhimanyu-śravaṇa-prastāva and Cakravyūha-vinyāsa
Prelude to Abhimanyu’s Account and the Wheel-Formation Deployment
दारुण: क्षत्रधर्मोडयं विहितो धर्मकर्तृभिः । यत्र राज्येप्सव: शूरा बाले शस्त्रमपातयन्,धर्मशास्त्रके निर्माताओंने यह क्षत्रिय-धर्म अत्यन्त कठोर बनाया है, जिसमें स्थित होकर राज्यके लोभी शूर-वीरोंने एक बालकपर अस्त्र-शस्त्रोंका प्रहार किया
dhṛtarāṣṭra uvāca |
dāruṇaḥ kṣatradharmodayaṃ vihito dharmakartṛbhiḥ |
yatra rājyepsavaḥ śūrā bāle śastram apātayan |
ಧರ್ಮಕರ್ತೃಗಳು ಈ ಕ್ಷತ್ರಿಯಧರ್ಮವನ್ನು ಎಷ್ಟೋ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ವಿಧಿಸಿದ್ದಾರೆ—ರಾಜ್ಯಲಾಲಸೆಯಿಂದ ಉರಿದ ಶೂರರು ಒಂದು ಬಾಲಕನ ಮೇಲೆಯೂ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ!
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse voices an ethical protest: when the pursuit of power leads warriors to attack even a child, the ‘warrior code’ appears brutally distorted, raising the question of whether social duty (dharma) can justify indiscriminate violence.
Dhṛtarāṣṭra laments the harshness of the war’s norms, observing that warriors hungry for kingdom and victory have struck at a mere boy—an indictment of how ambition can override restraint and compassion in battle.