Shloka 4
द्रोणविक्रमदर्शनम् / The Display of Droṇa’s Onslaught and the Debate on Pāṇḍava Regrouping
यह देख सत्यपराक्रमी शूरवीर सत्यजित् युधिष्ठिरकी रक्षाके लिये द्रोणाचार्यपर टूट पड़ा ३ ।। तत आचार्यपाज्चाल्यौ युयुधाते महाबलौ । विक्षोभयन्तौ तत् सैन्यमिन्द्रवैरोचनाविव,फिर तो आचार्य और पांचालराजकुमार दोनों महाबली वीर इन्द्र और बलिकी भाँति उस सेनाको बिश्षुब्ध करते हुए आपसमें जूझने लगे
tad dṛṣṭvā satya-parākramaḥ śūra-vīraḥ satyajit yudhiṣṭhirasya rakṣāyai droṇācāryeṇa saha samabhidudrāva | tata ācārya-pāñcālyau yuyudhāte mahā-balau | vikṣobhayantau tat sainyam indra-vairocanāv iva ||
ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಶೂರ ಸತ್ಯಜಿತ್ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯನ ಮೇಲೆ ಸಹಸಾ ಧಾವಿಸಿದನು. ತದನಂತರ ಆಚಾರ್ಯನೂ ಪಾಂಚಾಲರಾಜಕುಮಾರನೂ—ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾಬಲಿಗಳು—ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವಿರೋಚನರಂತೆ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕದಡುತ್ತಾ ಪರಸ್ಪರ ಘೋರ ಸಮರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma as protective duty: valor is ethically directed toward guarding a rightful leader (Yudhiṣṭhira). Even amid violent conflict, the narrative frames heroism as service and protection rather than aggression for its own sake.
Satyajit charges at Droṇa to shield Yudhiṣṭhira. Immediately after, Droṇa and the Pāñcāla prince clash powerfully, their duel disturbing and scattering the surrounding troops, compared to a mythic confrontation between Indra and Virocana.