व्यास उवाच प्रजापतीनां प्रथमं तैजसं पुरुष॑ प्रभुम् । भुवनं भूर्भुव॑ देवं सर्वलोकेश्वरं प्रभुम्,व्यासजीने कहा--अर्जुन! जो प्रजापतियोंमें प्रथम, तेज:स्वरूप, अन्तर्यामी तथा सर्वसमर्थ हैं, भूलोॉक, भुवलोॉक आदि समस्त भुवन जिनके स्वरूप हैं, जो दिव्य विग्रहधारी तथा सम्पूर्ण लोकोंके शासक एवं स्वामी हैं, उन्हीं वरदायक ईश्वर भगवान् शंकरका तुमने दर्शन किया है। वे वरद देवता सम्पूर्ण जगत्के ईश्वर हैं, तुम उन्हींकी शरणमें जाओ
vyāsa uvāca | prajāpātīnām prathamaṁ taijasaṁ puruṣaṁ prabhum | bhuvanaṁ bhūr-bhuvaḥ devaṁ sarvalokeśvaraṁ prabhum |
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು—ಅರ್ಜುನ! ನೀನು ಕಂಡದ್ದು ವರದಾಯಕನಾದ ಭಗವಾನ್ ಶಂಕರನೇ—ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯ, ತೇಜಸ್ಸ್ವರূপ ಪರಮಪುರುಷ, ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಸಮರ್ಥ ಪ್ರಭು. ಭೂಃ, ಭುವಃ ಮೊದಲಾದ ಸಮಸ್ತ ಭುವನಗಳು ಅವನಲ್ಲೇ ಅಡಗಿವೆ; ಅವನು ದಿವ್ಯ ದೇವ, ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಲ್ಲೇ ಶರಣಾಗು.
व्यास उवाच
The verse teaches śaraṇāgati—taking refuge in the supreme Lord—by identifying Śaṅkara as the radiant, sovereign ruler of all realms. Ethical strength in crisis is grounded in humility and reliance on the divine source of order and power, rather than mere personal prowess.
Vyāsa addresses Arjuna, interpreting his divine encounter: the being seen is Śaṅkara, described with cosmic titles (foremost among Prajāpatis, lord of all worlds). Vyāsa urges Arjuna to seek protection and guidance by surrendering to that boon-giving deity.