Shloka 32
बहुरूपाय सर्वाय प्रियाय प्रियवाससे । उष्णीषिणे सुवक्त्राय सहस्राक्षाय मीढुषे,जो अनेक रूप धारण करनेवाले, सर्वस्वरूप तथा सबके प्रिय हैं, वलकल आदि वस्त्र जिन्हें प्रिय है, जो मस्तकपर पगड़ी धारण करते हैं, जिनका मुख सुन्दर है, जिनके सहस्रों नेत्र हैं तथा जो वर्षा करनेवाले हैं, उन भगवान् शंकरको नमस्कार है
bahurūpāya sarvāya priyāya priyavāsase | uṣṇīṣiṇe suvaktrāya sahasrākṣāya mīḍhuṣe ||
ಬಹುರೂಪಧಾರಿಯಿಗೆ, ಸರ್ವಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯನಿಗೆ ಮತ್ತು ವಲ್ಕಲಾದಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನಿಗೆ; ಉಷ್ಣೀಷಧಾರಿಯಿಗೆ, ಸುಮುಖನಿಗೆ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಿಗೆ, ಮಳೆ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡುವ ಭಗವಾನ್ ಶಂಕರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that in crisis—especially amid the moral strain of war—one may anchor the mind in devotion to the supreme, all-pervading Lord. Śiva is praised as many-formed yet one, ascetic yet universally beloved, and as the beneficent giver who sustains life (symbolized by rain).
Vyāsa speaks a stuti (hymn of praise), offering salutations to Śaṅkara through a sequence of epithets. The narrative function is to invoke divine presence and protection, framing the surrounding events of the Drona Parva within a larger sacred and ethical horizon.