Shloka 151
चरितं महात्मनो नित्यं सांग्रामिकमिदं स्मृतम् । पठन् वै शतरुद्रीयं शृण्वंश्ष सततोत्थित:,परमात्मा शिवका यह चरित सदा संग्राममें विजय दिलानेवाला है, जो सदा उद्यत रहकर शतरुद्रियको पढ़ता और सुनता है तथा मनुष्योंमें जो कोई भी निरन्तर भगवान् विश्वेश्वरका भक्तिभावसे भजन करता है, वह उन त्रिलोचनके प्रसन्न होनेपर समस्त उत्तम कामनाओंको प्राप्त कर लेता है
caritaṃ mahātmano nityaṃ sāṅgrāmikam idaṃ smṛtam | paṭhan vai śatarudrīyaṃ śṛṇvaṃś ca satatotthitaḥ | paramātmā śivaḥ—yasya caritaṃ sadā saṅgrāme vijaya-dāyakam | yaḥ sadodyataḥ śatarudrīyaṃ paṭhati śṛṇoti ca, manuṣyeṣu yaś ca kaścid nirantaraṃ bhakti-bhāvena bhagavantaṃ viśveśvaraṃ bhajate, sa trilocanasya prasanne sarvān uttamān kāmān avāpnoti ||
ಮಹಾತ್ಮ ಶಿವನ ಈ ಚರಿತವು ನಿತ್ಯವೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಜಯವನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಯಾರು ಸದಾ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ಪಠಿಸಿ ಶ್ರವಣ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೋ—ತ್ರಿಲೋಚನನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದಾಗ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Steady devotion—expressed through disciplined recitation and attentive hearing of the Śatarudrīya and continual worship of Śiva—invites divine grace; when Śiva is pleased, the devotee gains auspicious fulfillment, including success in difficult, conflict-filled circumstances.
Vyāsa is describing the efficacy of a Śiva-centered sacred account and practice: in the context of war, he presents Śatarudrīya recitation/listening and devotion to Viśveśvara as a means to obtain victory and the fulfillment of excellent aims through Śiva’s favor.