Shloka 93
इस प्रकार तेरे और नर-नारायणके जन्म, कर्म, तप और योग पर्याप्त हैं। नर-नारायणने शिवलिंगमें तथा तूने प्रतिमामें प्रत्येक युगमें महादेवजीकी आराधना की है ।। सर्वरूपं भवं ज्ञात्वा लिड़्े योडर्चयति प्रभुम् । आत्मयोगाश्च तस्मिन् वै शास्त्रयोगाश्च शाश्वता:,जो भगवान् शंकरको सर्वस्वरूप जानकर शिवलिंगमें उनकी पूजा करता है, उसमें सनातन आत्मयोग (आत्मा-परमात्माके तत्त्वका ज्ञान) तथा शास्त्रयोग (स्वाध्यायजनित ज्ञान) प्रतिष्ठित होते हैं
sarvarūpaṃ bhavaṃ jñātvā liṅge yo 'rcayati prabhum | ātmayogāś ca tasmin vai śāstrayogāś ca śāśvatāḥ ||
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು—ಹೀಗೆ ನಿನ್ನದು ಮತ್ತು ನರ-ನಾರಾಯಣನದು ಜನ್ಮ, ಕರ್ಮ, ತಪಸ್ಸು, ಯೋಗ ಎಲ್ಲವೂ ಸಮೃದ್ಧ. ನರ-ನಾರಾಯಣನು ಶಿವಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನೀನು ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿ—ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಮಹಾದೇವನ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದಿರಿ. ಭವನು (ಶಂಕರನು) ಸರ್ವರೂಪನೆಂದು ತಿಳಿದು ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಆತ್ಮಯೋಗವೂ ಶಾಸ್ತ್ರಯೋಗವೂ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತವೆ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
True worship of Śiva is grounded in right understanding: recognizing him as the all-form Lord. Such devotion stabilizes two enduring paths—ātmayoga (inner realization of the Self and the Supreme) and śāstrayoga (wisdom cultivated through disciplined study).
Vyāsa explains the spiritual fruit of Śiva-worship, especially worship in the liṅga, linking it to lasting yogic attainments. The verse functions as a doctrinal affirmation within the broader Drona-parvan discourse, highlighting devotion and knowledge as mutually reinforcing.