Mahabharata 7.201.22 — Drona Parva, Adhyaya 201, Shloka 22
अभश्रत्थामाके द्वारा पाण्डव-सेनापर नारायणास्त्रका प्रयोग जनेश्वर! पाण्डव-महारथी जैसे-जैसे युद्ध करते थे, वैसे-ही-वैसे उस अस्त्रका वेग बढ़ता जाता था ।।
sañjaya uvāca | aśvatthāmnā kṛte dvāraḥ pāṇḍava-senāparā narāyaṇāstrasya prayogaḥ, janeśvara | pāṇḍava-mahārathā yathā-yathā yuddham akurvata tathā-tathā tasya astrasya vegaḥ vardhamāna eva | vadhyamānās tadāstreṇa tena nārāyaṇena vai | dāhyamānānaleneva sarvato 'bhyarditā raṇe ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಜನಾಧಿಪನೇ! ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಪಾಂಡವಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ನಾರಾಯಣಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದಾಗ, ಪಾಂಡವರ ಮಹಾರಥರು ಎಷ್ಟೆಷ್ಟಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರೋ ಅಷ್ಟಷ್ಟಾಗಿ ಆ ಅಸ್ತ್ರದ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಆ ನಾರಾಯಣಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಆಘಾತಗೊಂಡ ಸೈನಿಕರು ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡಲ್ಪಡುವವರಂತೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪೀಡಿತರಾದರು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that in dharmic reflection on war, courage alone is not always the right response: against certain divinely empowered forces, continued aggression can amplify harm. It points to the ethical need for discernment and restraint, not merely valor, when the means of violence become overwhelming.
Aśvatthāmā releases the Nārāyaṇa-weapon at the Pāṇḍava forces. As the Pāṇḍava elite fighters keep engaging in combat, the weapon’s force increases correspondingly, and the soldiers suffer intensely on the battlefield, as if surrounded by burning fire.
Ask anything about this verse
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.