Shloka 20
फिर कर्ण अपने सारथिसे कहने लगा--'सूत! इस प्रकार मैं युद्धमें जाकर इन शत्रुओंके बढ़ते हुए प्रभावको नष्ट करते हुए आज इन्हें जीत लूँगा। मेरे मित्रोंक साथ कोई द्रोह करे, यह मुझे सहा नहीं। जो सेनाके भाग जानेपर भी साथ देता है, वही मित्र है ।। कतस््म्येतत् सत्पुरुषार्यकर्म त्यक्त्वा प्राणाननुयास्यामि भीष्मम् | सर्वान् संख्ये शत्रुसंघान् हनिष्ये हतस्तैर्वा वीरलोकं प्रपत्स्ये
tataḥ karṇaḥ svam sārathim uvāca— “sūta! evam ahaṃ raṇe gatvā śatrūṇāṃ vardhamānaṃ prabhāvaṃ nāśayiṣyāmi, adya ca etān jayiṣyāmi. mama mitreṣu yo drohaṃ karoti, tat mama na sahyam. yo hi senāyāṃ palāyitāyām api saha tiṣṭhati, sa eva mitram. kathaṃ nu etat satpuruṣāryakarma tyaktvā prāṇān anuyāsyāmi bhīṣmam? sarvān saṅkhye śatru-saṅghān haniṣye; hatais tair vā vīralokaṃ prapatsye.”
ಆಮೇಲೆ ಕರ್ಣನು ತನ್ನ ಸಾರಥಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಓ ಸೂತ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಾನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಶತ್ರುಗಳ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಇಂದು ಅವರನ್ನು ಜಯಿಸುವೆನು. ಮಿತ್ರರ ಮೇಲೆ ದ್ರೋಹ ನನಗೆ ಸಹನೀಯವಲ್ಲ; ಸೇನೆ ಚದುರಿ ಓಡಿದರೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವವನೇ ಮಿತ್ರ. ಸತ್ಪುರುಷರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಈ ಆರ್ಯಕರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿ ಭೀಷ್ಮನ ಮರಣಪಥವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಅನುಸರಿಸಲಿ? ಸಮರದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಸಂಘಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂಹರಿಸುವೆನು; ಇಲ್ಲವೇ ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹತನಾಗಿ ವೀರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು।”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds a warrior-ethic centered on loyalty and noble conduct: true friendship is proven in crisis, betrayal of allies is intolerable, and one should uphold righteous duty even at the cost of life—seeking either victory or an honorable death.
Sanjaya reports Karna addressing his charioteer, declaring that he will enter battle to crush the enemies’ rising power. He asserts steadfast loyalty to friends, refuses to abandon noble duty, and vows either to destroy the enemy hosts or, if killed, to attain the heroic afterlife.