Shloka 16
Droṇa-parva Adhyāya 2: Karṇa’s lament, vow, and battle preparation after Bhīṣma’s fall
युधिष्ठिरो धृतिमतिसत्यसत्त्ववान् वृकोदरो गजशततुल्यविक्रम: । तथार्जुनस्त्रिदशवरात्मजो युवा न तद्धलं सुजयमिहामरैरपि,'युधिष्ठिर धैर्य, बुद्धि, सत्य और सत्त्वगुणसे सम्पन्न हैं। भीमसेनका पराक्रम सैकड़ों हाथियोंके समान है तथा अर्जुन भी देवराज इन्द्रके पुत्र एवं तरुण हैं। अतः पाण्डवोंकी सेनाको सम्पूर्ण देवता भी सुगमतापूर्वक नहीं जीत सकते
sañjaya uvāca |
yudhiṣṭhiro dhṛtimati-satya-sattvavān vṛkodaro gaja-śata-tulya-vikramaḥ |
tathārjunas tridaśa-vara-ātmajo yuvā na tad balaṃ sujayaṃ ihāmarair api ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು— ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಧೈರ್ಯ, ಬುದ್ಧಿ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸತ್ತ್ವದಿಂದ ಸಂಪನ್ನನು; ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ)ನ ವಿಕ್ರಮ ನೂರು ಆನೆಗಳ ಸಮಾನ; ಅರ್ಜುನನೂ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ ಇಂದ್ರನ ಪುತ್ರ, ಯೌವನವಂತ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಂಡವರ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಜಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Moral strength (dhṛti), truthfulness (satya), and inner purity/courage (sattva) are presented as foundations of legitimate power; when such virtues are joined with disciplined martial prowess, even overwhelming opposition is said to find victory difficult.
Sañjaya describes to Dhṛtarāṣṭra the formidable qualities of the Pāṇḍava leaders—Yudhiṣṭhira’s steadfast virtue, Bhīma’s immense might, and Arjuna’s youthful, divinely-backed heroism—concluding that their army is not easily defeated.