Shloka 28
तस्मिंस्तथा मया शस्ते यदि द्रौणायनी रुषा । कुरुते भैरवं नादं तत्र कि मम हीयते,मेरे द्वारा द्रोणाचार्यके इस अवस्थामें मारे जानेपर यदि द्रोणपुत्र क्रोधपूर्वक भयानक गर्जना करता हो तो उसमें मेरी क्या हानि है?
tasmiṃs tathā mayā śaste yadi drauṇāyani ruṣā | kurute bhairavaṃ nādaṃ tatra kiṃ mama hīyate ||
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಹೇಳಿದನು— “ನಾನು ದ್ರೋಣನನ್ನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಡವಿದ ನಂತರ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದರೆ—ಅದರಿಂದ ನನಗೆ ಏನು ನಷ್ಟ? ನಾನು ರಣಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಕೋಪವು ನಡೆದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅಳಿಸಲಾರದು, ನನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನೂ ಕದಲಿಸಲಾರದು।”
धष्टहुम्न उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a warrior’s stance that one’s own completed action and resolve are not diminished by another’s emotional reaction. It implicitly contrasts inner steadiness with the destabilizing force of wrath, while also raising the ethical tension of actions done “in that condition” during war.
Dṛṣṭadyumna speaks in the aftermath of striking down Droṇa. He anticipates that Aśvatthāman, Droṇa’s son, may respond with furious, terrifying cries, and he dismisses this as causing him no personal loss—asserting that the deed stands regardless of the opponent’s rage.