Shloka 246
धनंजय गुरु श्रुत्वा तत्र नादं सुभीषणम् | धनंजय! यह अत्यन्त भीषण और भारी सिंहनाद सुनकर हमारे श्रेष्ठ रथी भी उद्विग्न हो उठे हैं और इनके रोंगटे खड़े हो गये हैं
dhanañjaya guru śrutvā tatra nādaṃ subhīṣaṇam | dhanañjaya! yaḥ atyanta-bhīṣaṇaḥ bhārī siṃhanādaḥ śrutvā asmākaṃ śreṣṭha-rathinaḥ api udvignāḥ utthitāḥ, eṣāṃ romāṇi ca harṣaṃ gatāni |
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು— ಓ ಧನಂಜಯ! ಅಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬಂದ ಆ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಷಣ, ಭಾರವಾದ ಸಿಂಹನಾದದಂತ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ನಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಗಳೂ ಕಳವಳಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಶಬ್ದವಲ್ಲ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ತಿರುವಿನ ಸೂಚನೆ, ಧರ್ಮಿಷ್ಠರ ಸ್ಥೈರ್ಯದ ಪರೀಕ್ಷೆ.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how external shocks in war—terrifying sounds, sudden displays of power—test inner steadiness. Even elite warriors can be shaken; dharma in battle includes mastering fear, maintaining composure, and responding with disciplined courage rather than panic.
Yudhiṣṭhira addresses Arjuna after a dreadful, heavy lion-like roar is heard on the battlefield. The sound unsettles even the best chariot-fighters, whose hair stands on end, indicating fear and foreboding about an imminent, dangerous development in the fight.