कामात् क्रोधादविज्ञानाद्धर्षादू बाल्येन वा पुन:,“लोग काम, क्रोध, अज्ञान, हर्ष अथवा बालोचित चपलताके कारण धर्मके विरुद्ध कार्य करते तथा श्रेष्ठ पुरुषोंका अपमान कर बैठते हैं। क्रूर एवं दुरात्मा द्रुपदपुत्रने निश्चय ही मेरी अवहेलना करके यह महान् पाप कर्म कर डाला है। अतः उस धृष्टद्युम्नको उस पापका अत्यन्त भयंकर परिणाम भोगना पड़ेगा
sañjaya uvāca | kāmāt krodhād avijñānād dharṣād vā bālyena vā punaḥ | lokāḥ kāma-krodha-ajñāna-harṣa-athavā bālocita-capalatā-kāraṇāt dharmasya viruddhaṃ karma kurvanti tathā śreṣṭha-puruṣānām apamānaṃ ca kurvanti | krūraḥ durātmā drupada-putraḥ niścayaṃ mama avajñāya idaṃ mahā-pāpa-karma kṛtavān | ataḥ sa dhṛṣṭadyumnaḥ tasya pāpasya atyanta-bhayaṅkaraṃ pariṇāmaṃ bhoktum arhati ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಅಜ್ಞಾನ, ಉನ್ಮತ್ತ ಹರ್ಷ ಅಥವಾ ಬಾಲ್ಯಚಪಲತೆಯಿಂದ ಜನರು ಧರ್ಮವಿರುದ್ಧ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ದ್ರುಪದನ ಕ್ರೂರ ದುರಾತ್ಮ ಪುತ್ರನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಈ ಮಹಾಪಾಪವನ್ನು ಎಸಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಈ ಪಾಪದ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು।
संजय उवाच
Unchecked impulses—desire, anger, ignorance, rash exhilaration, and childish fickleness—push people into adharma and disrespect toward the worthy; such acts inevitably yield fearful consequences.
Sañjaya reports a moral judgment within the war context: he characterizes Drupada’s son Dhṛṣṭadyumna as having committed a grave wrongdoing by showing contempt and performing a sinful act, and he predicts that Dhṛṣṭadyumna must suffer its terrible result.