ऋषीणां ब्रह्म॒वादानां स्वर्गस्य गमनं प्रति । सुयुद्धेन तत: प्राणानुत्स्रष्टमुपचक्रमे,वे युद्धमें अपने सामने धृष्टद्युम्मको देखकर मन-ही-मन उदास हो गये। साथ ही ब्रह्मवादी महर्षियोंके ब्रह्मलोकमें चलनेके सम्बन्धमें कहे हुए वचनोंका स्मरण करके उन्होंने उत्तम युद्धके द्वारा अपने प्राणोंको त्याग देनेका विचार किया
sañjaya uvāca | ṛṣīṇāṁ brahmavādānāṁ svargasya gamanaṁ prati | suyuddhena tataḥ prāṇān utsraṣṭum upacakrame |
ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿ ಋಷಿಗಳು ಸ್ವರ್ಗಗಮನ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದ ವಚನಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ದ್ರೋಣನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯುದ್ಧದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದನು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಎದುರು ಪಾರ್ಷತ—ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಒಳಗೊಳಗೆ ವಿಷಣ್ಣನಾಗಿ, ಧರ್ಮಯುದ್ಧದಲ್ಲೇ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವ ದೃಢನಿಶ್ಚಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
संजय उवाच
The verse frames death in battle as ethically meaningful when aligned with dharma: recalling the seers’ teaching about attaining heaven, the warrior chooses to face death through noble combat rather than through fear or aimlessness.
Sañjaya narrates that, upon seeing Dhṛṣṭadyumna on the battlefield, the warrior becomes inwardly dejected yet, remembering the sages’ words about reaching heaven, he resolves to give up his life through an excellent fight.