Shloka 21
यथा सविद्युतो मेघा नदन्तो जलदागमे । तथा रेजुर्महाराज मिश्रिता रणमूर्थनि,महाराज! जैसे वर्षाकालमें गर्जते हुए विद्युत्सहित मेघ सुशोभित होते हैं, उसी प्रकार युद्धके मुहानेपर परस्पर मिले हुए वे घोड़े शोभा पाते थे
yathā savidyuto meghā nadanto jaladāgame | tathā rejur mahārāja miśritā raṇamūrdhani ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾರಾಜನೇ! ಮಳೆಯ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗೆ ಗುಡುಗುವ ಮೋಡಗಳು ಹೇಗೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಯುದ್ಧದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತ ಆ ಕುದುರೆಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse primarily offers poetic narration rather than direct moral instruction, yet it implicitly underscores how war’s spectacle can resemble nature’s awe-inspiring power—beautiful and fearsome at once—inviting reflection on the grave, charged atmosphere that precedes violence.
Sañjaya describes the battle-front to Dhṛtarāṣṭra: horses clustered together at the mouth/forefront of combat look resplendent, compared to thunderclouds lit by lightning at the onset of the rains.