Shloka 10
स शरक्षयमासाद्य पुत्रशोकेन चार्दित: । विविधानां च दिव्यानामस्त्राणामप्रसादत:,बाणोंके समाप्त हो जानेसे पुत्रशोकसे पीड़ित हुए द्रोणाचार्य नाना प्रकारके दिव्यास्त्रोंके प्रकट न होनेसे महर्षियोंकी आज्ञा मानकर अब हथियार डाल देनेको उद्यत हो गये; इसीलिये तेजसे परिपूर्ण होनेपर भी वे पूर्ववर्त् युद्ध नहीं करते थे
sa śarakṣayam āsādya putraśokena cārditaḥ | vividhānāṃ ca divyānām astrāṇām aprasādataḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಬಾಣಗಳ ಕ್ಷಯವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಮತ್ತು ನಾನಾವಿಧ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳು ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗದ ಕಾರಣ, ದ್ರೋಣನು ಋಷಿಗಳ ವಚನಕ್ಕೆ ವಿಧೇಯನಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ ಅವನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even a mighty warrior’s prowess is bounded by inner condition and moral restraint: grief can weaken resolve, and dharmic obedience (to the counsel of seers) can lead one to relinquish violence despite possessing great power.
Sañjaya explains why Drona’s fighting slackens: his arrows are depleted, he is crushed by sorrow for his son, and his divine weapons do not arise for him; thus he becomes inclined to set down his arms, and so does not battle with his former intensity.