Shloka 5
स तु दुःशासनं बाणैर्विमुखीकृत्य पार्षत: । किरन् शरसहस्राणि द्रोणमेवाभ्ययाद् रणे,इस प्रकार अपने बाणोंद्वारा दःशासनको सामनेसे भगाकर सहस्रों बाणोंकी वर्षा करते हुए धृष्टद्युम्नने रणभूमिमें पुनः द्रोणाचार्यपर ही आक्रमण किया
sa tu duḥśāsanaṃ bāṇair vimukhīkṛtya pārṣataḥ | kiran śara-sahasrāṇi droṇam evābhyayād raṇe ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಪೃಷತಪುತ್ರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದುಃಶಾಸನನನ್ನು ವಿಮುಖಗೊಳಿಸಿ, ಸಾವಿರಾರು ಶರಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನೇರವಾಗಿ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರ ಮೇಲೆಯೇ ಧಾವಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the wartime ethic of unwavering focus on one’s principal objective: after neutralizing an immediate obstacle (Duḥśāsana), the warrior resumes his central engagement (against Droṇa). It reflects the Mahābhārata’s portrayal of kṣatriya resolve and the moral tension of pursuing duty through violence.
Sañjaya reports that Dṛṣṭadyumna repels Duḥśāsana with arrows, forcing him to turn back, and then advances again toward Droṇa on the battlefield, releasing a dense shower of thousands of arrows.