Shloka 31
एवंवृत्तं सदा क्षात्रं युध्यन्तीह गुरूनपि । यदि ते<हं प्रियो राजन् जहि मां मा चिरं कृथा:,संजय कहते हैं--महाराज! ऐसी बात कहनेवाले राजा दुर्योधनसे सात्यकिने इस प्रकार कहा--'राजन! क्षत्रियोंका सनातन आचार ही ऐसा है कि वे यहाँ गुरुजनोंके साथ भी युद्ध करते हैं। यदि मैं तुम्हारा प्रिय हूँ तो तुम मुझे शीघ्र मार डालो, विलम्ब न करो
evaṁvṛttaṁ sadā kṣātraṁ yudhyantīha gurūn api | yadi te 'haṁ priyo rājan jahi māṁ mā ciraṁ kṛthāḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—“ಓ ರಾಜನೇ! ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಸನಾತನ ಆಚರಣೆ ಇದೇ—ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳನ್ನೂ ಎದುರಿಸಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದರೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು; ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡ.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds kṣatriya-dharma: in the battlefield, the warrior’s obligation to fight can extend even against revered elders/teachers, emphasizing the harsh ethical tension between reverence and duty in war.
Sanjaya reports a battlefield exchange framed as a challenge: the speaker invokes the traditional warrior code to justify fighting even superiors, then urges the king to kill him immediately if he is truly dear—pressing for decisive action without hesitation.