Shloka 19
त॑ सात्यकि: शीघ्रतरं पुनरेवाभ्यवर्तत,यह देख सात्यकि बड़ी शीघ्रताके साथ पुनः दुर्योधनके सम्मुख आ गये। वे दोनों मनुष्योंमें सिंहके समान पराक्रमी थे। कुरुवंशी दुर्योधन और मधुवंशी सात्यकि एक-दूसरेको समीप पाकर निर्भय हो हँसते हुए युद्ध करने लगे
tataḥ sātyakiḥ śīghrataraṃ punar evābhyavartata; taṃ dṛṣṭvā sātyakiḥ baḍī śīghratā ke sātha punaḥ duryodhanasya sammukham āgataḥ. tau ubhau manuṣyeṣu siṃhāv iva parākramī. kuruvaṃśī duryodhanaḥ madhavaṃśī sātyakiś ca parasparaṃ samīpaṃ prāpya nirbhayau hasantau yuddhaṃ cakratuḥ.
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಸಾತ್ಯಕಿ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿ, ದುರ್ಯೋಧನನ ಎದುರಿಗೆ ಪುನಃ ಬಂದು ನಿಂತನು। ಅವನು ಇಷ್ಟು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮರಳಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಮೀಪಿಸಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ भिडಿದರು। ಕುರುವಂಶೀಯ ದುರ್ಯೋಧನ ಮತ್ತು ಮಾಧವವಂಶೀಯ ಸಾತ್ಯಕಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ, ನಗುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of fearlessness and steadfast engagement: even amid lethal conflict, a warrior is expected to meet the opponent directly, without wavering, treating danger as a proving ground for courage and resolve.
Sātyaki rapidly returns to confront Duryodhana again. The two renowned fighters close in at short range and begin battling boldly, even smiling, emphasizing their confidence and martial prowess.