Shloka 18
तत्पश्चात् उन्होंने अधिरथपुत्र कर्णपर पुनः एक भारी गदा छोड़ी। परंतु कर्णने तेज किये हुए सुन्दर पंखवाले दूसरे-दूसरे बहुत-से बाण मारकर उस गदाको बींध डाला। इससे वह पुनः भीमपर ही लौट आयी ।। व्यालीव मन्त्राभिहता कर्णबाणैरभिद्रुता । तस्या: प्रतिनिपातेन भीमस्य विपुलो ध्वज:
vyālīva mantrābhihatā karṇabāṇair abhidrutā | tasyāḥ pratinipātena bhīmasya vipulo dhvajaḥ ||
ನಂತರ ಭೀಮನು ಅಧಿರಥಪುತ್ರ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಅತಿಭಾರೀ ಗದೆಯನ್ನು ಎಸೆದನು. ಆದರೆ ಕರ್ಣನು ತೀಕ್ಷ್ಣ, ವೇಗವಂತ, ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು; ಆ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರತಿಘಾತದಿಂದ ಗದೆ ತಿರುಗಿ ಮತ್ತೆ ಭೀಮನ ಕಡೆಗೆ ಮರಳಿತು. ಕರ್ಣಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಘಾತಗೊಂಡು ಅದು ಮಂತ್ರಾಹತ ವ್ಯಾಲಿಯಂತೆ ಧಾವಿಸಿದಂತೆ; ಅದರ ಪ್ರತಿನಿಪಾತದಿಂದ ಭೀಮನ ವಿಶಾಲ ಧ್ವಜವು ಕಂಪಿಸಿತು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that raw force is not supreme; disciplined skill and alert intelligence can neutralize and even reverse an attack. Ethically, it also suggests a recurring epic motif: violence, once released, can recoil upon its source.
Bhīma throws a heavy mace at Karṇa. Karṇa counters by striking it with many arrows, piercing and repelling it so that it rebounds and returns toward Bhīma, demonstrating Karṇa’s mastery in missile warfare.