Shloka 38
तेन हास्य प्रतिज्ञातं भीमसेनमहं युधि । हन्तेति स्वयमागम्य स्मरता वैरमुत्तमम्,अलायुधने अपने भारी वैरीको याद करते हुए स्वयं आकर दुर्योधनके सामने यह प्रतिज्ञा की थी कि मैं युद्धमें भीमसेनको मार डालूँगा
tena hāsya pratijñātaṃ bhīmasenam ahaṃ yudhi | hante iti svayam āgamya smaratā vairam uttamam ||
ತನ್ನ ಘೋರ ವೈರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಅಲಾಯುಧನು ತಾನೇ ಮುಂದೆ ಬಂದು ದುರ್ಯೋಧನನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು—“ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical danger of letting personal hatred dictate one’s vows and actions in war: a public pledge born of vengeance can eclipse dharmic restraint and intensify violence.
Sañjaya reports that, driven by remembered hostility, a warrior personally approached and declared before Duryodhana a vow to kill Bhīmasena in battle, sharpening the conflict’s personal stakes.