Shloka 263
चिच्छेद कांश्षित समरे त्वरया कांश्षिदग्रहीत । तब भीमसेनने समरांगणमें तीखी धारवाले बाणोंसे अलायुधको क्षत-विक्षत कर दिया। अलायुधने भीमसेनके चलाये हुए कुछ बाणोंको रणभूमिमें काट दिया और कुछ बाणोंको बड़ी शीघ्रताके साथ हाथसे पकड़ लिया
sañjaya uvāca | ciccheda kāṁścit samare tvarayā kāṁścid agrahīt | tato bhīmasenena samarāṅgaṇe tīkṣṇa-dhāravalair bāṇair alāyudho kṣata-vikṣataḥ kṛtaḥ | alāyudho bhīmasenasya calitān kāṁścid bāṇān raṇabhūmau ciccheda kāṁścit ca bāhūbhyāṁ vegena jagrāha |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅಲಾಯುಧನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಕೆಲವು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಕೆಲವು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕೈಯಿಂದಲೇ ಹಿಡಿದನು. ಆಗ ಭೀಮಸೇನನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣಧಾರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಲಾಯುಧನನ್ನು ಕ್ಷತವಿಕ್ಷತನಾಗಿಸಿದನು; ಆದರೂ ಅಲಾಯುಧನು ಭೀಮನ ಬಿಟ್ಟ ಕೆಲವು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕಡಿದು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights that in the chaos of war, skill and alertness—cutting down threats and even catching them—can counter immediate danger; yet the scene also underscores the harsh ethical reality of battle, where victory is pursued through injury and destruction.
Sanjaya reports a duel-like exchange: Bhima wounds Alayudha with sharp arrows, while Alayudha responds by cutting some of Bhima’s arrows and swiftly catching others with his hands on the battlefield.