Shloka 403
द्रोणनिन्दाश्रवणं तथा सात्यकि–पार्षतविवादः
Hearing the reproach of Droṇa and the Sātyaki–Pārṣata dispute
स बभौ राक्षसो राजन् भिन्नाउज्जनचयोपम: । उसकी ध्वजापर विचित्र पंख और फैले हुए नेत्रोंवाला भयंकर गृध्रराज अपनी बोली बोलता था। उससे उपलक्षित उस ऊँचे डंडेवाले कान्तिमान् ध्वजसे कटे-छटे कोयलेके पहाड़के समान वह राक्षस बड़ी शोभा पा रहा था
sa babhau rākṣaso rājan bhinnaujjanacayopamaḥ |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಜನೇ! ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಭಿನ್ನಾಂಜನರಾಶಿಯಂತೆ, ಕತ್ತರಿಸಿ ಚೂರುಮೂರಾದ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಪರ್ವತದಂತೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಧ್ವಜದ ಮೇಲೆ ವಿಚಿತ್ರ ರೆಕ್ಕೆಗಳೂ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೂಳ್ಳ ಭೀಕರ ಗೃಧ್ರರಾಜನು ತನ್ನ ಅಶುಭ ವಾಣಿಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಎತ್ತರದ ದಂಡವಿರುವ ಕಾಂತಿಮಾನ್ ಧ್ವಜದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಇನ್ನೂ ಭಯಾನಕ ವೈಭವದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outward splendor in war can be morally ambiguous: a terrifying, demon-like presence may appear ‘brilliant’ yet signify adharma and destruction. It cautions that radiance and grandeur are not reliable measures of righteousness.
Sañjaya is describing to Dhṛtarāṣṭra the striking appearance of a rākṣasa-like warrior on the battlefield, comparing him to a shattered heap of black pigment (añjana), emphasizing his dark, fearsome, and ominous presence.