Shloka 33
Nārāyaṇāstra-utpātaḥ — Aśvatthāman’s Rallying Roar after Droṇa’s Fall (द्रोणपर्व, अध्याय १६७)
एतस्मिन्नेव काले तु गृहा पार्थ: पुनर्धनु: । हार्दिक्यं छादयामास शरै: संनतपर्वभि:,इसी समय युधिष्ठिरने पुनः धनुष हाथमें लेकर झुकी हुई गाँठवाले बाणोंद्वारा कृतवर्माको ढक दिया
etasmīnneva kāle tu gṛhā pārthaḥ punar dhanuḥ | hārdikyaṃ chādayāmāsa śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನು ಮತ್ತೆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವಂಗಿದ ಸಂಧಿಗಳಿರುವ ಬಾಣಗಳ ಘನಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ಹಾರ್ದಿಕ್ಯ (ಕೃತವರ್ಮ)ನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವರಿಸಿ ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethic of steadfastness under pressure: a warrior must repeatedly regain composure, take up arms again, and apply focused effort without wavering, even amid chaos and danger.
Sañjaya narrates that Arjuna (Pārtha) again takes up his bow and unleashes a concentrated volley of arrows, effectively blanketing Kṛtavarmā (Hārdikya) and driving the combat forward with renewed intensity.