Shloka 158
वासवी-शक्तेः प्रयोगः, घटोत्कच-वधोत्तर-शोकः, व्यासोपदेशश्च
The Vāsavī Spear’s Use, Post-Ghaṭotkaca Grief, and Vyāsa’s Counsel
तामवसप्लुत्य जग्राह दौणिन्यस्य रथे धनु: । चिक्षेप चैनां तस्यैव स्वन्दनात् सो5वपुप्लुवे,यह देख अश्व॒त्थामाने रथपर अपना धनुष रख उछलकर उस अशनिको पकड़ लिया और उसे घटोत्कचके ही रथपर दे मारा। घटोत्कच उस रथसे कूद पड़ा
tām avasaplutya jagrāha dauṇinyasya rathe dhanuḥ | cikṣepa caināṃ tasyaiva svandanāt so 'vapupluve ||
ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಜಿಗಿದು ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿದ್ದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆ ಅಶನಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆದನು. ಆದರೆ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಆ ರಥದಿಂದ ಜಿಗಿದು ಕೆಳಗಿಳಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
In the chaos of war, ethical intention (protecting oneself and one’s side without needless cruelty) must be paired with alertness and self-control; quick judgment and disciplined action become decisive, showing how dharma in battle is tested under pressure.
Aśvatthāman makes a sudden leap onto a chariot, grabs the bow there, and hurls the weapon back toward the same chariot; Ghaṭotkaca responds by jumping down from that chariot to avoid the attack.