Shloka 44
अमोघशक्तिव्यंसनप्रश्नः — Why Karṇa’s Śakti Was Not Used on Arjuna
ततो यमौ द्रुपदविराटकेकया युधिष्ठिरश्नापि परां मुर्दे ययु: । वृकोदरं भृशमनुपूजयंश्न ते यथान्धके प्रतिनिहते हर॑ सुरा:,तत्पश्चात् जैसे अन्धकासुरके मारे जानेपर देवताओंने भगवान् शंकरका स्तवन और पूजन किया था, उसी प्रकार नकुल, सहदेव, ट्रपद, विराट, केकयराजकुमार तथा युधिष्ठिर भी भीमसेनकी विजयसे बड़े प्रसन्न हुए और उन्होंने वृकोदरकी बड़ी प्रशंसा की
tato yamau drupada-virāṭa-kekayā yudhiṣṭhiraś cāpi parāṁ mudā yayuḥ | vṛkodaraṁ bhṛśam anupūjayaṁś ca te yathāndhake pratinihate harāya surāḥ ||
ನಂತರ ಯಮಜರಾದ ನಕುಲ-ಸಹದೇವರು, ದ್ರುಪದ, ವಿರಾಟ, ಕೇಕಯ ರಾಜಕುಮಾರರು ಹಾಗೂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ಅವರು ವೃಕೋದರ (ಭೀಮ)ನನ್ನು ಅತ್ಯಂತವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿ ಪೂಜಿಸಿದರು—ಅಂಧಕನು ಸಂಹೃತನಾದ ಬಳಿಕ ದೇವತೆಗಳು ಹರ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದಂತೆ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical dimension of victory: when a protector of one’s side performs a decisive, dharma-supporting act, the proper response is gratitude, public acknowledgment, and honoring merit—paralleling divine reverence shown to Śiva after the removal of a great threat (Andhaka).
After Bhīma’s successful feat in battle, the Pandava twins and their allies—Drupada, Virāṭa, the Kekayas, and Yudhiṣṭhira—rejoice and offer him high praise and honor, compared to how the gods praised Śiva after Andhaka’s death.