Shloka 273
अमोघशक्तिव्यंसनप्रश्नः — Why Karṇa’s Śakti Was Not Used on Arjuna
जयरातरथं प्राप्य मुहु: सिंह इवानदत् । बलवान पाण्डुपुत्रके मुक्केकी चोट लगते ही वह धराशायी हो गया। महाराज! ध्रुवको मारकर महाबली भीमसेन जयरातके रथपर जा पहुँचे और बारंबार सिंहनाद करने लगे
jayarātarathaṁ prāpya muhuḥ siṁha ivānadat | balavān pāṇḍuputrakaḥ ||
ಜಯರಥನ ರಥವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಭೀಮಸೇನನು ಸಿಂಹದಂತೆ ಮರುಮರು ಗರ್ಜಿಸಿದನು. ಮಹಾರಾಜ! ಧ್ರುವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಯುದ್ಧಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯದ ಅಗ್ರಭಾಗಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿ, ಧರ್ಮಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯೆ ಪಾಂಡವರ ಅಖಂಡ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in wartime: steadfast courage, forward movement after fulfilling a martial duty, and the psychological dimension of battle where a warrior’s lion-like roar asserts resolve and deters opponents while upholding one’s side in a righteous cause.
Sañjaya reports that Bhīma, after killing Dhruva, advances to Jayarāta’s chariot and repeatedly roars like a lion, signaling dominance and challenging the enemy at close quarters.