Shloka 1116
Adhyāya 141 — Night duels: Śaineya and Bhūriśravas; Droṇi and Ghaṭotkaca; Bhīma and Duryodhana
प्राहिणोत् सूतपुत्राय केशवेन प्रचोदित: । राजन्! इस प्रकार कर्णने भीमसेनको रथहीन करके जब वृष्णिवंशके सिंह भगवान् श्रीकृष्ण और महामना अर्जुनके सामने ही अपनी इतनी प्रशंसा की, तब श्रीकृष्णकी प्रेरणासे कपिध्वज अर्जुनने शिलापर स्वच्छ किये हुए बहुत-से बाणोंको सूतपुत्र कर्णपर चलाया
sañjaya uvāca | prāhiṇot sūtaputrāya keśavena pracoditaḥ | rājan, evaṁ karṇenāpi bhīmasenaṁ rathahīnaṁ kṛtvā vṛṣṇivaṁśasya siṁhaḥ bhagavān śrīkṛṣṇaḥ mahāmanā arjunaś ca sammukhe eva svātmanaḥ atipraśaṁsāṁ kṛtavān; tataḥ śrīkṛṣṇasya preraṇayā kapidhvajo 'rjunaḥ śilāyāṁ svacchīkṛtān bahūn bāṇān sūtaputra-karṇe prāhiṇot |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು— ಕೇಶವನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಕಪಿಧ್ವಜ ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಧನಂಜಯನು ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಒರೆಸಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿದ ಅನೇಕ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು. ರಾಜನೇ, ಕರ್ಣನು ಮೊದಲು ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ರಥಹೀನನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ವೃಷ್ಣಿವಂಶದ ಸಿಂಹನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೂ ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನ ಅರ್ಜುನನೂ ಎದುರಲ್ಲಿಯೇ ಅತಿಯಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಹೊಗಳಿಕೊಂಡಾಗ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸೂಚನೆಯಿಂದ ಅರ್ಜುನನು ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಬಹು ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how boastful self-praise in a righteous struggle invites a corrective response; Krishna’s guidance channels Arjuna’s action toward disciplined, duty-bound retaliation rather than impulsive anger.
After Karna renders Bhima chariotless and then boasts of his prowess in front of Krishna and Arjuna, Krishna prompts Arjuna to answer militarily; Arjuna releases many sharpened arrows at Karna.