Shloka 71
Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
बाह्[माभ्यन्तरं चैव चरन्तौ मार्गमुत्तमम् । ददृशाते महात्मानौ सपक्षाविव पर्वताौ,वे दोनों महामनस्वी वीर बाहर और भीतर चोट करनेके उत्तम पैंतरे बदलते हुए पंखयुक्त दो पर्वतोंके समान दृष्टिगोचर हो रहे थे
bāhyābhyantaraṃ caiva carantau mārgam uttamam | dadṛśāte mahātmānau sapakṣāv iva parvatau ||
ಹೊರಗಿನಿಂದಲೂ ಒಳಗಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮ ವೀರರು, ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಎರಡು ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined martial excellence—mastery of ‘outer’ and ‘inner’ approaches in combat—while implicitly reminding the listener that such awe-inspiring power operates within the larger, morally weighty setting of dharmic conflict.
Sañjaya describes two mighty warriors maneuvering with superior battle-technique, alternating external and internal strikes, and appearing formidable—likened through a vivid simile to two mountains endowed with wings.