Shloka 193
अन्धकार-रजःसंमूढे रणाङ्गणे प्रदीपप्रकाशः | Illumination of the Army in Darkness and Dust
अभ्ययु: पाण्डवं युद्धे विसृजन्त: शिलीमुखान् । “वीरो! सब ओरसे राधानन्दन कर्णके रथकी ओर शीघ्र आओ और उसकी रक्षाका प्रबन्ध करो।' राजन! तब भाईकी यह बात सुनकर आपके पुत्र शीघ्रतापूर्वक युद्धमें पाण्डुपुत्र भीमपर बाणोंकी वर्षा करते हुए आ पहुँचे
sañjaya uvāca |
abhyayuḥ pāṇḍavaṃ yuddhe visṛjantaḥ śilīmukhān |
"vīra! sarvato rādhanandana-karṇasya rathasyābhitaḥ śīghram āgaccha, tasya rakṣā-prabandhaṃ kuru" |
rājan! tato bhrātuḥ etad vacaḥ śrutvā tava putrāḥ śīghratayā yuddhe pāṇḍuputra-bhīme bāṇa-varṣaṃ visṛjantaḥ ājagmuḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯೋಧರು ಪಾಂಡವನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಿಲೀಮುಖ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. “ವೀರಾ! ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಾಧಾನಂದನ ಕರ್ಣನ ರಥದ ಬಳಿಗೆ ಬಾ; ಅವನ ರಕ್ಷಣೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡು.” ರಾಜನೇ, ಸಹೋದರನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಮರಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಭೀಮನ ಮೇಲೆ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದರು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield ethic of kṣatriya loyalty and protective duty: comrades are urged to secure Karṇa’s chariot, showing how obligation to one’s side can drive coordinated action even amid escalating violence.
A call is made to rush to Karṇa’s chariot and organize his defense. In response, Dhṛtarāṣṭra’s sons quickly advance, showering arrows on Bhīma as they move to support and protect Karṇa.