Shloka 186
अक्षान् स मन्यमान: प्राक् शरास्ते हि दुरासदा: । शकुनि कौरवसभामें पहले जिन भयंकर पासोंको हाथमें लेकर जूएका खेल खेलता उन्हें वह तो पासे ही समझता था, परंतु वास्तवमें वे दुर्धर्ष बाण थे
akṣān sa manyamānaḥ prāk śarās te hi durāsadāḥ |
ಮೊದಲು ಅವನು ಅವನ್ನು ಕೇವಲ ಪಾಶೆಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ; ಆದರೆ ಅವು ನಿಜವಾಗಿ ದುರ್ಧರ್ಷ, ಭಯಂಕರ ಹಾಗೂ ದುರಾಸದ ಬಾಣಗಳು. ಕೌರವಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಶಕುನಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ದ್ಯೂತ ಆಡಿದ ಅದೇ ಪಾಶೆಗಳೇ ಇಂದು ಆಯುಧಗಳಾಗಿ ತಮ್ಮ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದವು—ಕಪಟವೂ ಅಧರ್ಮಪತನವೂ ಯುದ್ಧಹಿಂಸೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು.
द्रोण उवाच
Educational Q&A
The verse draws an ethical line from adharma in the form of deceitful gambling to the catastrophic consequences of war: what seemed like ‘mere dice’ becomes ‘arrows.’ It suggests that moral corruption in counsel and public assembly does not remain confined to words and games; it ripens into violence and suffering.
Droṇa comments on the transformation of the conflict: the same Kaurava side that once relied on Śakuni’s dice in the assembly to dispossess the Pāṇḍavas now faces the reality of battle. The imagery equates the earlier dice with present arrows, implying continuity between the injustice of the sabhā episode and the bloodshed of Kurukṣetra.