Shloka 7
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
तस्य द्रोणो महाराज स्वर्णपुड्खान् शिलाशितान् । प्रेषयामास संक़्रुद्ध: सायकान् दश पठ्च च,महाराज! तब द्रोणने अत्यन्त कुपित हो सानपर चढ़ाकर तेज किये हुए सोनेके पंखवाले पंद्रह बाणोंका बृहत्क्षत्रपर प्रहार किया
tasya droṇo mahārāja svarṇapuḍkhān śilāśitān | preṣayāmāsa saṅkruddhaḥ sāyakān daśa pañca ca ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾರಾಜನೇ! ಆಗ ದ್ರೋಣನು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ, ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಹಾಗೂ ಬಂಗಾರದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಹದಿನೈದು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬೃಹತ್ಕ್ಷತ್ರನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) intensifies harm in conflict: when a warrior acts from rage, force becomes more lethal and the cycle of retaliation deepens, reminding readers that inner restraint is ethically significant even amid dharma-yuddha.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Droṇa, furious, shoots fifteen arrows at his opponent—described as stone-sharpened and gold-fletched—signaling a fierce escalation in the duel.