Shloka 37
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
ततो<स्य विशिखं तीक्ष्णं वधाय वधकाड्क्षिण: । प्रेषयामास समरे भारद्वाज: प्रतापवान्,तत्पश्चात् अपने वधकी इच्छा रखनेवाले धृष्टकेतुके वधके लिये प्रतापी द्रोणाचार्यने समरभूमिमें उसके ऊपर एक बाणका प्रहार किया
tato 'sya viśikhaṃ tīkṣṇaṃ vadhāya vadhakāṅkṣiṇaḥ | preṣayāmāsa samare bhāradvājaḥ pratāpavān |
ನಂತರ ತನ್ನ ವಧವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ ಧೃಷ್ಟಕೇತುವನ್ನು ವಧಿಸಲು ಪ್ರತಾಪವಂತ ಭಾರದ್ವಾಜಪುತ್ರ ದ್ರೋಣನು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
Within the battlefield framework of kṣatriya-dharma, lethal intent is met with decisive counteraction; the verse highlights the harsh moral economy of war, where the desire to kill draws an answering resolve to neutralize the threat.
Sanjaya narrates that Droṇa (called Bhāradvāja) releases a sharp arrow in the midst of battle, aiming to kill an opponent characterized as seeking to kill—marking an escalation to a death-dealing strike.