Shloka 3
दुर्योधन-कर्ण-संवादः
Duryodhana–Karna Dialogue on Vyūha-bheda and Daiva
तव प्रियहिते युक्तो महेष्वासो महाबल: । चित्रपुड्खै: शितैर्बाणै: कलशोत्तमसम्भव:,(जघान सोमकान् राजन् सृ०जयान् केकयानपि ।) राजन! आपके प्रिय और हित-साधनमें लगे हुए महाधनुर्धर महाबली उत्तम कलशजन्मा द्रोणाचार्यने अपने विचित्र पंखोंवाले पैने बाणोंद्वारा सोमकों, सूंजयों तथा केकयोंका संहार आरम्भ किया
sañjaya uvāca | tava priyahite yukto maheṣvāso mahābalaḥ | citrapuḍkhaiḥ śitair bāṇaiḥ kalaśottamasambhavaḥ | jaghāna somakān rājan sṛñjayān kekayān api |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವೂ ಹಿತವೂ ಆಗಿರುವುದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ತೊಡಗಿದ್ದ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಮಹಾಧನುರ್ಧರ, ಉತ್ತಮ ಕಲಶದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯನು ವಿಚಿತ್ರ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೋಮಕ, ಸೃಂಜಯ ಮತ್ತು ಕೇಕಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how devotion to a ruler’s 'dear and beneficial' aims can channel extraordinary skill into lethal action. It invites reflection on the ethical tension between loyalty/duty to one’s side and the escalating harm that such loyalty can produce in war.
Sanjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Droṇa, the powerful master archer, begins a fierce assault—using sharp, feathered arrows—to cut down the Somakas, Sṛñjayas, and Kekayas on the battlefield.