Shloka 33
Droṇa-parva Adhyāya 114 — Karṇa–Bhīmasena Missile Exchange, Disarmament, and Arjuna’s Intervention
ये त्वेते सुमहानागा अञ्जनस्य कुलोद्धवा:,'ये जो बड़े-बड़े गजराज दृष्टिगोचर हो रहे हैं, ये अंजन नामक दिग्गजके कुलमें उत्पन्न हुए हैं-। इनका स्वभाव बड़ा ही कठोर है। इन्हें युद्धकी अच्छी शिक्षा मिली है। इनके गण्डस्थल और मुखसे मदकी धारा बहती रहती है। वे सब-के-सब सुवर्णमय कवचोंसे विभूषित हैं। राजन्! ये पहले भी युद्धस्थलमें अपने लक्ष्यपर विजय पा चुके हैं और समरांगणमें ऐरावतके समान पराक्रम प्रकट करते हैं। उत्तर पर्वत (हिमालय-प्रदेश)-से आये हुए तीखे स्वभाववाले लुटेरे और डाकू इन हाथियोंपर सवार हैं
sañjaya uvāca | ye tv ete sumahānāgā añjanasya kulodbhavāḥ |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ನೀನು ಈಗ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಗಜಗಳು ಮಹಾಗಜ ಅಂಜನನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವು. ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠೋರ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತರಬೇತಿಗೊಂಡವು; ಅವುಗಳ ಕಪೋಲಸ್ಥಳಗಳಿಂದಲೂ ಬಾಯಿಂದಲೂ ಮದಧಾರೆಗಳು ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧ ಸ್ವರ್ಣದ ಕವಚಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ನೃಪನೇ! ಇವು ಹಿಂದೆಯೂ ರಣದಲ್ಲಿ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ಜಯ ಪಡೆದಿವೆ; ಸಮರದಲ್ಲಿ ಐರಾವತಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮ ತೋರುತ್ತವೆ. ಉತ್ತರ ಪರ್ವತ (ಹಿಮಾಲಯ)ದಿಂದ ಬಂದ ತೀಕ್ಷ್ಣಸ್ವಭಾವದ ದಸ್ಯು-ಲೂಟಿಗರು ಇವುಗಳ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse primarily functions as battlefield reportage, highlighting how immense force and splendid equipment can be harnessed even by harsh or unruly elements (plunderers and bandits). Ethically, it underscores the Mahabharata’s recurring tension between legitimate kṣatriya warfare and the intrusion of lawless violence into war.
Sanjaya, narrating the battle to the blind king, points out a contingent of exceptionally powerful war-elephants descended from Añjana. He describes their ferocity, musth, golden armor, and proven prowess, adding that fierce northern mountain raiders are riding them into the fight.