Shloka 7
धर्मराजस्य चिन्ता, भीमसेनप्रेषणम्, द्रोणानीकप्रवेशप्रयत्नः
Yudhiṣṭhira’s Anxiety and the Dispatch of Bhīma; Attempted Breakthrough into Droṇa’s Formation
सम्पूर्ण भूपाल पाण्डुनन्दन अर्जुनपर बाणसमूहोंकी वर्षा कर रहे थे, तो भी शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले इन्द्रकुमार धर्मात्मा पार्थ तनिक भी व्यथित नहीं हुए ।। स तानि शरजालानि गदा: प्रासांश्व वीर्यवान् आगतानग्रसत् पार्थ: सरित: सागरो यथा
sañjaya uvāca | sampūrṇaṁ bhūpālāḥ pāṇḍunandanaṁ arjunaṁ prati bāṇasamūhānāṁ varṣāṁ kurvantaḥ, tathāpi śatruvīrāṇāṁ saṁhārakaro indrakuṁāro dharmātmā pārthaḥ tanikāṁ api vyathāṁ na jagāma || sa tāni śarajālāni gadāḥ prāsāṁś ca vīryavān āgatān agrasat pārthaḥ saritaḥ sāgaro yathā ||
ಸಮಸ್ತ ಭೂಪಾಲರು ಪಾಂಡುನಂದನ ಅರ್ಜುನನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಸಿದರು; ಆದರೂ ಶತ್ರುವೀರಹಂತಕನಾದ ಇಂದ್ರಪುತ್ರ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಪಾರ್ಥನು ಅಲ್ಪವೂ ವ್ಯಥಿತನಾಗಲಿಲ್ಲ। ಆ ವೀರ್ಯವಂತ ಪಾರ್ಥನು ಎದುರಿಗೆ ಬಂದ ಶರಜಾಲಗಳನ್ನೂ, ಗದೆಗಳನ್ನೂ, ಪ್ರಾಸಗಳನ್ನೂ ಸಹ—ಸಾಗರವು ನದಿಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ—ಗ್ರಸಿಸಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic steadiness under pressure: a righteous warrior does not lose composure amid overwhelming assault, but meets it with disciplined strength and inner firmness.
Many kings unleash a dense barrage of arrows at Arjuna; yet he remains untroubled and effectively neutralizes the incoming missiles and weapons, compared to the ocean calmly receiving rivers.