Shloka 59
Droṇa–Arjuna Yuddha; Trigarta-Āvaraṇa; Bhīmasena Gajānīka-bheda
Droṇa and Arjuna Engage; Trigarta Containment; Bhīma Breaks the Elephant Corps
रूपं विभीषणं कृत्वा रोषेण प्रज्वलन्निव | राजन्! उस समय वह अत्यन्त भयानक रूप बनाकर रोषसे प्रज्वलित-सा हो उठा। उसकी आकृति विकट एवं निष्ठर दिखायी देती थी तथा मुख और नेत्र उज्ज्वल एवं प्रकाशित हो रहे थे || ५८ है ।। जग्राह विमलं शूलं गिरीणामपि दारणम्
sañjaya uvāca | rūpaṃ vibhīṣaṇaṃ kṛtvā roṣeṇa prajvalann iva | rājan, tadā sa atyanta-bhayānaka-rūpaṃ kṛtvā roṣeṇa prajvalann iva babhūva | tasya ākṛtir vikaṭā ca niṣṭhurā ca dṛśyate sma, mukhaṃ netre ca ujjvale prakāśamāne babhūvatuḥ | jagrāha vimalaṃ śūlaṃ girīṇām api dāraṇam ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಜ್ವಲಿಸುವವನಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಅವನ ಆಕೃತಿ ವಿಕಟವೂ ನಿಷ್ಠುರವೂ ಆಗಿ ಕಾಣಿತು; ಮುಖವೂ ನೇತ್ರಗಳೂ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೀಪ್ತವಾಗಿದ್ದವು. ನಂತರ ಅವನು ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಚೀರಿ ಬಿಡಬಲ್ಲ ನಿರ್ಮಲ ಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked wrath transforms a warrior’s demeanor into something fearsome and inhuman, underscoring the ethical tension in war: martial power can be awe-inspiring, yet anger-driven violence risks eclipsing restraint (dama) and discernment (viveka).
Sanjaya describes a combatant (referred to simply as ‘he’) taking on a dreadful, blazing-with-anger appearance; his face and eyes shine intensely, and he then grasps a spotless spear said to be powerful enough to split even mountains—signaling imminent, escalated violence in the battle.