Shloka 6
अध्याय ८८ — घटोत्कच-दुर्योधनयुद्धवर्णनम्
Ghaṭotkaca–Duryodhana Engagement
अवीवृषन् बाणमहौघवृष्ट्या यथा गिरिं तोयधरा जलौघै: । सम्पीड्यमानस्तु शरौघवृष्ट्या धनंजयस्तान् युधि जातरोष:,उन राजपुत्रोंके रथोंके जो दूसरे-दूसरे बत्तीस पृष्ठरक्षक थे, वे भी (सुशर्माके साथ ही) अर्जुनपर टूट पड़े। इसी प्रकार उन सबने अर्जुनको चारों ओरसे घेरकर महान् टंकारध्वनि करनेवाले अपने धनुष खींचे और जैसे मेघ पर्वतपर जलराशिकी वर्षा करते हैं, उसी प्रकार अर्जुनपर बाणसमूहोंकी वृष्टि करने लगे। उनके बाणसमूहोंकी वर्षासे पीड़ित होकर युद्धस्थलमें अर्जुनके हृदयमें बड़ा भारी रोष हुआ
sañjaya uvāca |
avīvṛṣan bāṇamahaughavṛṣṭyā yathā giriṃ toyadharā jalaughaiḥ |
sampīḍyamānas tu śaraughavṛṣṭyā dhanañjayas tān yudhi jātarōṣaḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ನೀರನ್ನು ಹೊತ್ತ ಮೋಡಗಳು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಜಲಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುವಂತೆ, ಅವರು ಧನಂಜಯನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಘನ ಮಹೌಘವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು. ಆ ಶರವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಒತ್ತಡಕ್ಕೊಳಗಾದ ಧನಂಜಯನು ಯುದ್ಧಮಧ್ಯೆ ಭಯಂಕರ ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a warrior-ethic: steadfastness under overwhelming pressure. Arjuna’s anger is presented as a battle-response that intensifies resolve; ethically, it implies that strong emotion must be harnessed toward duty rather than allowed to become blind cruelty.
Sañjaya describes Arjuna being surrounded and struck by a massive volley of arrows, compared to clouds pouring rain on a mountain. Under this sustained assault, Arjuna becomes fiercely enraged on the battlefield, signaling an imminent counterattack.