Shloka 18
Adhyāya 86: Irāvān’s Lineage, Cavalry Clash, and the Māyā-Duel Ending in Irāvān’s Fall
त्यक्त्वानुविन्दो5थ रथं विन्दस्य रथमास्थित: । भधनुर्गहीत्वा परमं भारसाधनमुत्तमम्
tyaktvānuvindo 'tha rathaṁ vindasya ratham āsthitaḥ | dhanur gṛhītvā paramaṁ bhārasādhanaṁ uttamam ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅನಂತರ ಅನುವಿಂದನು ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ವಿಂದನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಮಹಾಭಾರವನ್ನು ಸಹಿಸಬಲ್ಲ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮತ್ತೊಂದು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness in kṣatriya-duty: in the chaos of battle, a warrior must remain resolute and choose effective means (a suitable chariot and a strong bow) to continue the fight without wavering.
Sañjaya reports that Anuvinda leaves his own chariot, climbs onto Vinda’s chariot, takes up a superior heavy-draw bow, and prepares to engage firmly in combat.