Shloka 286
Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya-saṃvādaḥ; madhyāhna-saṅgrāma-pravṛttiḥ
Dhritarashtra–Sanjaya dialogue and the midday battle escalation
शरैरबहुभिराच्छिद्य पातयामास संयुगे । राजन्! तदनन्तर क्रोधमें भरे अश्वत्थामाने आधे निमेषमें बहुत-से बाणोंद्वारा शिखण्डीके ध्वज, सारथि, घोड़ों और आयुधोंको रणभूमिमें काट गिराया
śarair bahubhir ācchidya pātayāmāsa saṁyuge | rājan! tad-anantaraṁ krodham-eṁ bhare aśvatthāmāne ardha-nimeṣeṇa bahu-śe bāṇaiḥ śikhaṇḍinaḥ dhvajaṁ sārathiṁ ghoḍān āyudhāni ca raṇabhūmau kāṭa girāyā |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನು ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಛೇದಿಸಿ ಯುದ್ಧಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಿದನು. ರಾಜನೇ, ತದನಂತರ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಅರ್ಧನಿಮೇಷದಲ್ಲೇ ಬಹುಶರಗಳಿಂದ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಖಂಡಿಯ ಧ್ವಜ, ಸಾರಥಿ, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಕೆಡವಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) rapidly escalates violence in war: wrath sharpens speed and destructiveness, but it also signals loss of restraint—an ethical warning embedded within the battlefield narration.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Aśvatthāmā, enraged, swiftly showers arrows and disables Śikhaṇḍin’s chariot-system—bringing down the banner, charioteer, horses, and weapons on the battlefield.