Shloka 316
भीष्मभीमसमागमः — Bhīṣma–Bhīma Strategic Engagement and Counsel to the King
श्रुतायुषं च राजानं धर्मपुत्रो युधिष्ठिर: । अर्जुनका व्यूहबद्ध कौरव-सेनाकी ओर श्रीकृष्णका ध्यान आकृष्ट करना भूरिश्रवाने रणभूमिमें प्रयत्नपूर्वक धृष्टकेतुके साथ युद्ध छेड़ दिया। धर्मपुत्र युधिष्ठिरने राजा श्रुतायुपर धावा किया
sañjaya uvāca | śrutāyuṣaṃ ca rājānaṃ dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ | arjunaka-vyūhabaddha-kaurava-senāyāḥ oraṃ śrīkṛṣṇasya dhyānam ākarṣṭuṃ bhūriśravā raṇabhūmau prayatnapūrvakaṃ dhṛṣṭaketunā saha yuddhaṃ chedayām āsa | dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ rājñe śrutāyuṣe dhāvata ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಮರದಲ್ಲಿ ರಾಜ ಶ್ರುತಾಯುಷನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನ ವಿರುದ್ಧ ವ್ಯೂಹಬದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕೌರವಸೇನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಲು ಭೂರಿಶ್ರವನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಧೃಷ್ಟಕೇತುವಿನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಶ್ರುತಾಯುಷನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, actions are framed by intention and duty: Yudhishthira acts as a kshatriya-king fulfilling battlefield responsibility, while Bhurishravas employs tactical distraction to shift Krishna’s attention—highlighting how strategy and dharma interact under the pressures of conflict.
Yudhishthira charges King Shrutayush. Simultaneously, Bhurishravas deliberately engages Dhrishtaketu in combat to divert Sri Krishna’s attention toward the Kaurava forces arranged in formation against Arjuna.