Shloka 85
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
न मे रथी सात्वत कौरवाणां क्रुद्धस्य मुच्येत रणेड्द्य कश्चित् । तस्मादहं गृहा रथाड्रमुग्रं प्राणं हरिष्यामि महाव्रतस्य,'सात्वत वीर! आज कौरव-सेनाका कोई भी रथी क्रोधमें भरे हुए मुझ कृष्णके हाथसे जीवित नहीं छूट सकता। मैं अपना भयंकर चक्र लेकर महान् व्रतधारी भीष्मके प्राण हर लूँगा
sañjaya uvāca |
na me rathī sātvatakauravāṇāṃ kruddhasya mucyeta raṇe ’dya kaścit |
tasmād ahaṃ gṛhya rathāgram ugraṃ prāṇaṃ hariṣyāmi mahāvratasya ||
ಸಾತ್ವತ ವೀರನೇ! ಇಂದು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ನನ್ನಿಂದ (ಕೃಷ್ಣನಿಂದ) ಕೌರವಗಳ ಯಾವ ರಥಿಯೂ ಜೀವಂತವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರನು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ರಥದ ಭಯಂಕರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯುಧವಾದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮಹಾವ್ರತಧಾರಿ ಭೀಷ್ಮನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic crisis in war: even a protector committed to restraint may be driven to fierce action when injustice seems unchecked. It foregrounds the tension between vows/rules of combat and the urgent duty to protect the righteous, showing how anger and compassion can collide in moments of moral extremity.
Sañjaya reports Kṛṣṇa’s resolve on the battlefield: in anger, he declares that no Kaurava chariot-warrior will escape him that day, and that he will seize the chariot’s foremost weapon (understood as the wheel) to slay Bhīṣma, the renowned great vow-holder.