Shloka 316
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
नाराचेन सुमुक्तेन निजघान पिता तव । आपके ताऊ भीष्म अच्छी तरहसे छोड़े हुए एक ही नाराचके द्वारा एक जगह बैठे हुए दो-तीन हाथी-सवारोंको कवच धारण किये होनेपर भी छेद डालते थे
nārācena sumuktena nijaghāna pitā tava |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಸುಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿದ ನಾರಾಚ ಬಾಣದಿಂದ ಶತ್ರುವನ್ನು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಿದನು. ಯುದ್ಧಕೌಶಲ್ಯದ ಈ ಕ್ರೂರ ಸತ್ಯ—ಒಂದು ನಿಪುಣವಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿದ ಶರವೂ ಕವಚಧಾರಿಗಳಾದ ವೀರರನ್ನು ಚಿದ್ರಗೊಳಿಸಬಲ್ಲದು; ಒಂದು ಕಡೆ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಜೀವಹಾನಿಯ ಭಾರೀ ಬೆಲೆ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the power of disciplined skill in war—one well-aimed act can decide life and death—while implicitly reminding the listener of the moral weight carried by warriors performing their duty amid destructive conflict.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a combatant described as 'your father' struck down an opponent using a single, expertly loosed nārāca arrow, emphasizing decisive battlefield action.