Shloka 32
तोमरान् प्राहिणोच्छीघ्रं चतुर्दश शिलाशितान् | तब कलिंगराजने रणक्षेत्रमें अत्यन्त कुपित हो भीमसेनपर तुरंत ही चौदह तोमरोंका प्रहार किया, जिन्हें सानपर चढ़ाकर तेज किया गया था ।। ३१ है ।। तानप्राप्तान् महाबाहु: खगतानेव पाण्डव:
tomarān prāhiṇoc chīghraṁ caturdaśa śilāśitān | tān prāptān mahābāhuḥ khagatān iva pāṇḍavaḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದ ಕಲಿಂಗರಾಜನು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ತೋಮರಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಭೀಮಸೇನನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು. ಅವು ಹಾರಿಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮಹಾಬಾಹು ಪಾಂಡವ ಭೀಮನು ಅವನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿ ತಡೆದನು—ಯುದ್ಧದ ಘೋರತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವನ ಧೈರ್ಯ ಅಚಲವಾಯಿತು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its battlefield form: even when confronted by sudden, sharpened weapons hurled in anger, a warrior is expected to remain steady, courageous, and skillful rather than shaken by fear or provoked into reckless rage.
Sañjaya describes the king of Kaliṅga, enraged in combat, hurling fourteen stone-whetted tomara-spears at Bhīma. Bhīma, called the mighty-armed Pāṇḍava, faces the incoming missiles confidently, likened to dealing with birds in flight.