Shloka 13
Daivī–Āsurī Sampad-Vibhāga (दैवी–आसुरी संपद्विभागः) | Division of Constructive and Destructive Dispositions
सम्बन्ध-- उपर्युक्त श्लोकोंनें भगवान्की प्राप्तिके लिये अलग-अलग साधन बतलाकर उनका फल परमेश्वरकी प्राप्ति बतलाया गया; अतएव भगवान्को प्राप्त हुए सिद्ध भक्तोंके लक्षण जाननेकी इच्छा होनेपर अब सात शलोकोंमें उन भगवत्प्राप्त भक्तोंके लक्षण बतलाये जाते हैं-- काल सर्वभूतानां मैत्र: करूण एव च | निर्ममो निरहंकार: समदुःखसुख: क्षमी
arjuna uvāca | kālaḥ sarvabhūtānāṁ maitraḥ karuṇa eva ca | nirmamo nirahaṅkāraḥ samaduḥkhasukhaḥ kṣamī |
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದವನು, ಮಿತ್ರಭಾವವುಳ್ಳವನು, ಕರುಣಾಮಯನು; ಮಮಕಾರವಿಲ್ಲದವನು, ಅಹಂಕಾರರಹಿತನು; ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಸಮನಾಗಿರುವವನು, ಕ್ಷಮಾಶೀಲನು—ಅಂಥವನೇ (ಭಗವತ್ಪ್ರಾಪ್ತ) ಭಕ್ತನು.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical hallmarks of true devotion: universal friendliness, compassion, freedom from possessiveness and ego, steady equanimity in joy and sorrow, and forgiving forbearance—virtues that make a devotee dear to the Lord.
Arjuna is asking about the characteristics of those who have attained the Lord; the text begins listing the traits of such perfected devotees, shifting from methods of attainment to recognizable moral and psychological qualities.