Shloka 20
Kurukṣetra-sainyadarśana and Arjuna-viṣāda (धर्मक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः — अर्जुनविषाद)
लब्ध्वा वरं तु कौन्तेयो मेने विजयमात्मन: । आरुरोह तत: पार्थो रथं परमसम्मतम्,ऐसा कहकर वरदायिनी देवी दुर्गा वहाँसे क्षणभरमें अन्तर्धान हो गयीं। वह वरदान पाकर कुन्तीकुमार अर्जुनको अपनी विजयका विश्वास हो गया। फिर वे अपने परम सुन्दर रथपर आरूढ़ हुए
labdhvā varaṁ tu kaunteyo mene vijayam ātmanaḥ | āruroha tataḥ pārtho rathaṁ paramasammatam ||
ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಕೌಂತೇಯನು ತನ್ನ ವಿಜಯವನ್ನು ನಿಶ್ಚಿತವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು. ನಂತರ ಪಾರ್ಥನು ಅತ್ಯಂತ ಮಾನ್ಯವಾದ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
Divine favor received through devotion and right intention strengthens inner resolve; confidence grounded in dharma enables decisive action in the face of conflict.
After receiving a boon, Arjuna becomes convinced of his victory and immediately prepares for battle by mounting his highly esteemed chariot.