Shloka 746
Bhīṣma-nipāta-saṃvāda — Sañjaya’s Report of Bhīṣma’s Fall (भीष्मनिपातसंवादः)
त्वं हि मे सर्पिषेवाग्निमुद्दीपपसि संजय । युद्धभूमिमें शोभा पानेवाले भयंकर पराक्रमी अपने ताऊ देवव्रत भीष्मको मारा गया सुनकर मेरे हृदयमें शान्ति नहीं रह गयी है। उनके मारे जानेसे मेरे पुत्रोंकी जो हानि होनेवाली है, उसके कारण मेरे मनमें भारी व्यथा जाग उठी है। संजय! तुम अपने वचनरूपी घृतकी आहुति डालकर मेरी उस चिन्ता एवं व्यथारूपी अग्निको और भी उद्दीप्त कर रहे हो
dhṛtarāṣṭra uvāca | tvaṃ hi me sarpiṣevāgnim uddīpayasi saṃjaya | yuddhabhūmau śobhāpāṇḍu bhayaṅkara-parākramaṃ sva-tāu devavrataṃ bhīṣmaṃ hataṃ śrutvā me hṛdaye śāntiḥ na tiṣṭhati | tasya hataḥ san mama putrāṇāṃ yā hānir bhaviṣyati tasyāḥ kāraṇāt mama manasi gurvī vyathā prabuddhā | saṃjaya, tvaṃ vacanarūpeṇa ghṛtenāhutiṃ dattvā mama cintā-vyathā-rūpām agniṃ bhūya evoddīpayasi ||
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಸಂಜಯ, ತುಪ್ಪವು ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊತ್ತಿಸುವಂತೆ, ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಶೋಕ-ಚಿಂತೆಯ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಉದ್ದೀಪಿಸುತ್ತಿವೆ. ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಗೊಳಿಸಿದ್ದ, ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ನನ್ನ ಪಿತೃವ್ಯ ದೇವವ್ರತ ಭೀಷ್ಮನು ಹತನಾದನೆಂದು ಕೇಳಿ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಅವನ ಪತನದಿಂದ ನನ್ನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಲಿರುವ ನಷ್ಟವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ವ್ಯಥೆ ಎದ್ದಿದೆ.
धृतराष्ट उवाच