Shloka 34
मनुष्या जगति श्रेष्ठा: पक्षिणां पतगेश्वर: | सरितां सागर: श्रेष्ठो गौर्वरिष्ठा चतुष्पदाम्,“जंगम प्राणियोंमें मनुष्य श्रेष्ठ हैं, पक्षियोंमें पक्षिराज गरुड़ श्रेष्ठ माने जाते हैं, सरिताओंमें समुद्र श्रेष्ठ हैं और चौपायोंमें गौ उत्तम मानी गयी है
manuṣyā jagati śreṣṭhāḥ pakṣiṇāṃ patageśvaraḥ | saritāṃ sāgaraḥ śreṣṭho gaur variṣṭhā catuṣpadām ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಚರಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಶ್ರೇಷ್ಠರು; ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಪತಗೇಶ್ವರ ಗರುಡ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ನದೀಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗರ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಚತುಷ್ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಗೋವು ವರಿಷ್ಠವೆಂದು ಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ.
संजय उवाच
Educational Q&A
It presents a conventional hierarchy of ‘the best’ within categories (humans, birds, waters, quadrupeds) to highlight exemplars and the duties implied by excellence—especially the ethical responsibility associated with being ‘foremost’.
Sañjaya is describing and classifying beings by traditional standards of supremacy, using well-known exemplars (Garuḍa, the ocean, the cow) as part of a broader discourse that contextualizes values and norms within the epic’s unfolding events.