# द्वादशोड् ध्याय: कुश, क्रौंच और पुष्कर आदि द्वीपोंका तथा राहु, सूर्य एवं चन्द्रमाके प्रमाणका वर्णन संजय उवाच उत्तरेषु च कौरव्य द्वीपेषु श्रूयते कथा । एवं तत्र महाराज ब्रुवतश्न निबोध मे,संजय बोले--महाराज! कुरुनन्दन! इसके बाददवाले द्वीपोंके विषयमें जो बातें सुनी जाती हैं, वे इस प्रकार हैं; उन्हें आप मुझसे सुनिये
sañjaya uvāca | uttareṣu ca kauravya dvīpeṣu śrūyate kathā | evaṃ tatra mahārāja bruvataḥ śṛṇu nibodha me ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಕೌರವವಂಶಜ ಮಹಾರಾಜ! ಉತ್ತರದ ದ್ವೀಪಗಳ ಕುರಿತು ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಬರುವ ಕಥೆ ಈ ರೀತಿಯದು. ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿ, ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿರಿ.
संजय उवाच
The verse foregrounds śravaṇa (attentive listening) and nibodha (clear understanding) as prerequisites for receiving traditional knowledge, framing cosmographic description as a disciplined transmission from narrator to king.
Sañjaya transitions to a new topic—accounts about the northern dvīpas—and invites Dhṛtarāṣṭra to listen as he begins describing what is traditionally heard about those regions.