Shloka 1
Adhyāya 107 — बहुयुद्धप्रकरणम्
Multiple Defensive Engagements to Protect Bhīṣma
ऑपन-आ कराता | अं क्ाज चतुर्राधिकशततमो< ध्याय: अर्जुनके द्वारा त्रिगर्तोंकी पराजय, कौरव-पाण्डव- सैनिकोंका घोर युद्ध, अभिमन्युसे चित्रसेनकी, द्रोणसे ट्रपदकी और भीमसेनसे बाह्लीककी पराजय तथा सात्यकि और भीष्मका युद्ध संजय उवाच अर्जुनस्तान् नरव्याप्र: सुशर्मानुचरान् नृपान् । अनयत् प्रेतराजस्य सदनं सायकै: शितै:,संजय कहते हैं--राजन्! पुरुषसिंह अर्जुन अपने तीखे बाणोंसे सुशर्माके अनुगामी नरेशोंको यमलोक भेजने लगे
sañjaya uvāca | arjunas tān naravyāghraḥ suśarmānucarān nṛpān | anayad pretarājasya sadanaṃ sāyakaiḥ śitaiḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ರಾಜನೇ! ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಸುಶರ್ಮನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾದ ಆ ನೃಪರನ್ನು ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯಮಧಾಮಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the inexorable consequence of war: when rulers choose a side and pursue hostile action, death can follow swiftly. It also reflects the kshatriya-world ethic where martial excellence and decisive action are treated as instruments of duty, even amid the moral gravity of killing.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Arjuna is cutting down the kings allied with Susharman, sending them to Yama’s realm with sharp arrows—signaling a fierce phase of the battle and Arjuna’s dominance over that contingent.