तदा संधाय शक्रेण पप्रच्छुर्न॒पतिं वसुम् धर्मसंशयमापन्नान् सत्यं ब्रूहि महामते,भरतनन्दन! वे तत्त्वदर्शी ऋषि जब इस विवादसे बहुत खिन्न हो गये, तब उन्होंने इन्द्रके साथ सलाह लेकर इस विषयमें राजा उपरिचर वसुसे पूछा--“महामते! हमलोग धर्मविषयक संदेहमें पड़े हुए हैं। आप हमसे सच्ची बात बताइये
tadā sandhāya śakreṇa papracchur nṛpatiṁ vasum | dharmasaṁśayam āpannān satyaṁ brūhi mahāmate bharatanandana ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಆಗ ಶಕ್ರನೊಂದಿಗೆ (ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ) ಸಂಧಾನ ಮಾಡಿ ಅವರು ವಸು ರಾಜನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು—“ಭರತನಂದನನೇ! ನಾವು ಧರ್ಮಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಮಹಾಮತೇ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು.”
वैशम्पायन उवाच
When dharma becomes uncertain, one should seek clarification through deliberation and then commit to truth (satya). The verse highlights truthfulness as the proper response to ethical doubt.
The seers, distressed by a dispute about dharma, consult Indra and then approach King Vasu, requesting a truthful ruling or explanation to resolve their uncertainty.